Vasten en Broederlijk Delen – Palmzondag

Vreugde en hoop, maar ook lijden en dood liggen dicht bijeen vandaag. We weten: alle zaad moet sterven wil het nieuwe vruchten dragen. Droevig soms, maar elke sprankel licht, elk teken van nieuw leven mag ons dankbaar stemmen. Als we liefde en dankbaarheid met elkaar delen, moet niemand moeilijkheden, pijn en verdriet alleen dragen.

Jes. 50, 4-7 – Vertrouwen in God die helpt
Wie is die lijdende dienaar waar de profeet het over heeft? Al sinds haar vroegste ontstaan herkende de jonge Kerk Jezus Christus in die lijdende dienaar. Hij is de onschuldige die, radicaal solidair met het volk, koos voor absolute geweldloosheid. Dit derde lied van de ‘Dienaar van JHWH’ kan in zijn geheel worden gelezen als een psalm van vertrouwen. Het valt de profeet zwaar om de boodschap van God telkens opnieuw te moeten doorgeven aan een onwillig volk. Toch houdt hij vol omdat hij vertrouwt op de nabijheid van God.

Mc. 11, 1-10 – Intocht in Jeruzalem
Mc. 14, 1-15, 47 – Geen superstar, maar een dienstbare mens volgen
Op Palmzondag laat Jezus zich zien als een man van radicale keuzes. Niet hoog te paard, zoals koningen en heersers, maar op een ezelsveulen, het lastdier van de armen, rijdt Jezus Jeruzalem binnen. Niet de heerser, maar de dienaar – hoe kan ik u van dienst zijn? – geeft leven, bevrijdt het volk. Net zoals vele mensen vandaag, veelal ongeziene ‘helden’ die tot het uiterste gaan voor hun ideaal, vaak op gevaar voor eigen leven. In Congo, Bolivia, Israël/Palestina, België, wereldwijd.

Wij delen het geloof dat mensen voortrekkers zijn wanneer ze, zoals Jezus, het beste van zichzelf geven in dienstbaarheid aan medemensen in nood, dichtbij of veraf.

Delen maakt sterker
Een leven zonder delen, is onmogelijk. Kennis zou geheim blijven. We zouden ons eenzaam voelen. Misschien lijden we zelfs honger. Delen is dus broodnodig. Dat ondervindt ook Christopher in Congo.

Christopher (12) woont in Sia, een dorp op het Congolese platteland. Hier leven de mensen vooral van de opbrengst van hun landbouwveldjes. Dat is niet altijd genoeg. Daarom ruikt het in het dorp tegenwoordig naar versgebakken brood. Samen met partnerorganisatie UFPADS bouwden enkele andere moeders uit het dorp een gemeenschappelijke oven en leerden ze bakken. Een deel van de winst wordt geschonken aan één van de moeders. Zij mogen dat geld gebruiken om zelf een handeltje op te starten. Zo begon Rosette, de mama van Christopher, een eigen bakkerijtje. Na schooltijd helpt Christopher bij het bakken én verkopen van verse broodjes. Met de extra centen die zijn moeder daarmee verdient, betaalt ze het schoolgeld, koopt ze kleren en extra eten,… Elke keer gaat de som geld naar een andere vrouw in de groep. Op die manier krijgt elke moeder de kans om een eigen handeltje te beginnen. Zo gaat het door. Tot elk gezin er beter én sterker van wordt.

Tijdens de campagne 2021 daagt Broederlijk Delen íedereen uit om meer te delen. Niet alleen met elkaar. Ook met mensen aan de andere kant van de planeet. Mensen zoals Christopher en zijn familie. Zo werken we samen aan een duurzame wereld waarin iedereen mee is. Deel je mee?

Een mens die breekt en deelt,
doet anders dan de meeste mensen doen.
Hij kan het meestal ook niet laten.
Al wat hij heeft, is om te geven,
en geven is zijn leven.

Hij brengt het meestal ook niet ver, die mens.
Hij wordt niet rijk aan geld en goed,
en vaak sterft hij vergeten,
soms gekruisigd.

Je kijkt wel wat verwonderd op,
van zo’n mens.
Je vindt het niet normaal of minstens ongewoon.
Je denkt: wie doet dat nu?
Zo doen mensen toch niet?

Een mens die breekt en deelt,
doet ogen opengaan,
al zie je ’t maar heel even:
zo’n leven is een teken
van het einde van elk voor zich.
Hier breekt nieuw leven door:
dit is het opstaan van de Nieuwe Mens.
(Liturgiemap Broederlijk Delen)

Foto ‘Christopher in Congo’ © Broederlijk Delen