Vasten en Broederlijk Delen – Vierde zondag van de vasten

Als wij de oorspronkelijke betekenis van de sabbat herontdekken, als wij het streven naar altijd meer en beter, hoger en sneller een halt toeroepen kan het volle leven opnieuw een centrale plaats krijgen. Gelukkig zijn er vandaag ook profeten en boodschappers, klimaatjongeren en voorvechters van rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid die ons de weg wijzen van de oude naar de nieuwe wereld die Jezus ons voorhoudt. Als we kiezen voor een levenswijze naar zijn woord. Als niet langer winst maar de tien woorden ons leven richting geven.

2 Kron. 36, 14-16. 19-23 – Het verzuim van jaren weer goed maken

In de eerste lezing lezen we hoe het volk Israël uitloopt op een failliet. De tien richtinggevende woorden worden met de voeten getreden en God trekt zich terug. Toch is er hoop. Het ‘land had rust’ en wacht op herstel die uit onverwachte hoek komt. Een vreemdeling wil de tempel herbouwen en de bannelingen laten terugkeren naar hun ‘land van belofte’. Als het uitgekozen volk faalt, kan de bevrijdende God zich ook bedienen van buitenlanders om een nieuwe impuls te geven aan de droom van Abraham.

Joh. 3, 14-21 – Licht dat een duistere wereld openbreekt

Het evangelie stuurt ons het donker in om het licht te zien dat soms uit onverwachte hoek komt. In een nachtelijk gesprek van Nikodemus met Jezus komt de kernvraag van de jonge christengemeenschappen naar voren: hoe kan de mislukking van de Messias Jezus, zijn kruisdood, betekenis hebben in het bevrijdingsverhaal van Israël? Het afdalen tot het diepste diep is voor Johannes echter het nieuwe begin waarop de wereld wacht. De schijnbare mislukking is bron van nieuw leven.

Decennia al negeren de volkeren de tekenen des tijds. Wat iedereen normaal noemt, maakt onze wereld ziek. Grondstoffen raken uitgeput, het milieu is vervuild, hele groepen mensen vallen – letterlijk – uit de boot terwijl een kleine groep geprivilegieerden in ongezonde overvloed leeft. We moeten naar een nieuwe levensstijl.

Heel vaak zijn mensen, schijnbaar verliezers, protagonisten van een andere, nieuwe wereld. Ook zo in Mikwi, Congo waar boerenorganisatie COPMIKWI, partner van Broederlijk Delen, boeren sensibiliseert om niet langer hun velden af te branden, maar alternatieve en duurzame methodes te gebruiken.

Groenbemesters op velden
Vele Congolese boeren proberen hun akkers vruchtbaar te maken door ze vooraf af te branden. Deze ongecontroleerde bosbranden leiden soms tot het afbranden van huizen en dorpen. Mét dodelijke slachtoffers als gevolg. Maar niet alleen mensen lijden onder deze praktijken. Bossen verdwijnen en de biodiversiteit gaat er op achteruit. Er bestaan nochtans wetten tegen het ongecontroleerd afbranden. Maar deze worden door de lokale autoriteiten niet afgedwongen.

“Ik wil mijn akkers niet meer afbranden. Niet alleen omdat mijn kleine broer gestorven is in een bosbrand, maar ook omdat ik overtuigd ben dat de grond agro-ecologisch bewerken veel beter is.”
(Guillaume, boer in Mikwi)

“Door het afbranden van de gronden zien we dat sommige rupsen, fruit, planten en dieren zeldzaam worden of helemaal niet meer te vinden zijn.”
(Herculan, voorzitter van de groep Copmikwi in Mikwi)

Boerenorganisatie COPMIKWI brengt groepen samen om op experimentele velden aan de slag te gaan met groenbemesters. Deze velden worden ingezaaid of beplant met lokale planten om de grond vruchtbaar te maken. De locaties worden zo gekozen dat vele plaatselijke boeren, die er voorbijkomen, zien dat het ook anders kan en zich vragen beginnen te stellen. Op deze manier wil de organisatie sensibiliseren en andere manieren promoten om de grond vruchtbaar te maken. Ook lokale overheden worden uitgenodigd om naar de experimentele velden te komen kijken en de voordelen van de nieuwe praktijken met eigen ogen te zien.

Hier bekijk jij de voordelen.

Hier ben ik.
Zie me staan,
noem mijn naam,
beroer mijn bestaan,
ook al ben ik arm
en leef ik ver van jou.

Hier ben ik
en ik ben er voor jou.
Op mij kan je rekenen.
Zo is mijn naam,
een naam om te doen,
zegt de Heer.

En ik weet: Hij is te doen.
Zijn naam is een vraag
die blijft klinken tot ik zeg:
Hier ben ik.

40 dagen die ongekende andere,
de Heer en ik samen
voor een andere wereld,
voor meer en beter leven.
(Kathleen Boedt)