• Leestijd:3 minuten gelezen

Omwille van de coronamaatregelen konden de mooie Allerzielenvieringen in Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen en in Sint-Franciscus niet doorgaan. Om aan de families van de overledenen toch de kans te geven om het kruisje af te halen, werd in beide kerkgemeenschappen gezocht naar een zinvol alternatief.

Kruisje afhalen

De families werden uitgenodigd om naar de kerk te komen. Naar Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen op zaterdag 31 oktober of op maandag 2 november in de namiddag, naar Sint-Franciscus op maandag 2 november ’s avonds. In het portaal werden de mensen verwelkomd. Zachte muziek zorgde voor een ingetogen sfeer. Als de mensen het kruisje ontvangen hadden, werden ze uitgenodigd een kaarsje te ontsteken. Dit gebaar werd sterk geapprecieerd. De meeste mensen bleven nog eventjes in stilte in de kerk. Wie het wenste had ook de kans een gesprekje te hebben.

Overledenen

Het was een sterk, ontroerend en zinvol gebeuren.  We mogen zeggen dat dit een zeer goed alternatief was. Hartelijk dank aan alle mensen die bij de voorbereiding en op de dag zelf hieraan meegewerkt hebben. In Onze-Lieve-Vrouw Koningin konden de families van de overledenen het kruisje afhalen in de viering van Allerheiligen op zaterdag 31 oktober, in Sint-Rafaël op 1 november.

Er waren in onze federatie (Pastorale Eenheid) vanaf Allerzielen 2019 tot Allerzielen 2020 precies 100 uitvaarten in onze kerken, de meeste daarvan in Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen (73).

(c) Ann Everaert

Gedachteniskaartje

Op het gedachteniskaartje voor al deze overledenen, dat aan de families werd overhandigd, stond een tekst van de in 2008 overleden Ierse dichter en priester John O’Donohue uit zijn boek Anam Cara. Mystiek uit de Keltische wereld:

Moge de koestering van de aarde er voor u zijn.
Moge de helderheid van het licht er voor u zijn.
Moge uw ziel glimlachen in de omarming van uw Zielsvriend
(Anam Cara).

Anam Cara

Het Keltische woord cara betekent ‘zorg’ of ‘hij die zorg draagt’ en we herkennen het in het Engelse to take care of, intensive care, het Franse c(h)arité en het Latijnse caritas. Anam is de Keltische variant van het Latijnse anima, ziel of geest. Een anam cara is diegene die zorg draagt voor je ziel: je boezemvriend, boezemvriendin. Onze dierbare overledenen zijn soms echte ‘anam cara’. In het laatste hoofdstuk van zijn boek schrijft O’Donohue over hen:

“De doden zijn niet ver weg, maar heel dicht bij ons. Ieder van ons zal op een dag onze eigen afspraak met de dood onder ogen moeten zien. Ik zie dat graag als een ontmoeting met je diepste natuur en meest verborgen zelf. Het is een reis naar een nieuwe horizon. (…) Onze doden zijn op een plek waar geen schaduw, duisternis, eenzaamheid, isolement of verdriet meer voorkomen. Zij zijn thuis. Zij zijn bij God, van wie zij kwamen. Zij zijn teruggekeerd naar de bron van hun identiteit binnen de grote cirkel van God, (…) in een leven waarin alles wat we zoeken aan goedheid, eenheid, schoonheid, waarheid en liefde niet langer ver van ons is, maar totaal bij ons aanwezig.”

(pastoor Dirk)


Omslagfoto: (c) Ann Everaert