Contemplatie geneest de ziel …

… en is tegengif tegen de verwaarlozing van de gemeenschappelijke woning!

Deze zorg moeten we ook aan onze gemeenschappelijke woning besteden: aan de aarde en aan elk schepsel. Alle vormen van leven zijn onderling verbonden (cf. ibid., 137-138). Onze gezondheid hangt af van die van de ecosystemen die God heeft geschapen en waarvan Hij aan ons de zorg heeft toevertrouwd (cf.C Gn 2,15). Ze misbruiken, daarentegen, is zware zonde die schade berokkent, die kwaad doet en ziek maakt (cf. LS, 8; 66). Het beste tegengif tegen ongepast gebruik van onze gemeenschappelijke woning is de contemplatie (cf. Ibid., 85, 214). Hoe kan dat? Bestaat hiervoor geen vaccin, voor de zorg van de gemeenschappelijke woning, om ze niet links te laten liggen?

Wanneer iemand niet leert stil te blijven staan om het schone te aanschouwen en te bewonderen, is het niet vreemd dat alles wordt tot een object dat men zonder scrupules mag gebruiken of misbruiken (ibid., 215). Tot een wegwerpding. Hoe dan ook, onze gemeenschappelijke woning, de schepping is niet louter hulpbron, een rijkdom. De schepselen hebben een waarde op zich en weerspiegelen op hun eigen wijze de oneindige wijsheid en goedheid van God. (Catechismus van de Katholieke Kerk, 339. Deze waarde en deze goddelijke weerspiegeling moet ontdekt worden. Om ze ontdekken is er nood aan stilte, moeten we luisteren, moeten we contempleren.

Paus Franciscus