• Leestijd:6 minuten gelezen

Het jaarthema ‘God gebeurt’ is  voor ieder van ons ook een gelegenheid om na te denken over hoe God IN onszelf gebeurt. Er werd mij ooit gevraagd om samen met een moslima en een vrijzinnige een getuigenis te geven over hoe we ons geloof of onze levensovertuiging beleven. God is een levenslang gebeuren is in onszelf en daardoor kunnen we God laten gebeuren in de wereld.

Omdat het publiek waarvoor ik sprak heel divers was wat geloofsovertuiging betreft had ik wat Bijbelse passages en voorbeelden in mijn getuigenis verwerkt ter verduidelijking. Hier volgt een ingekorte en aangepaste versie

Waarom is het christelijk geloof zo belangrijk in mijn leven?

Het is niet zo eenvoudig om hierop te antwoorden.

Geloven in God is verveven met mijn leven en toch blijven er altijd vragen en onzekerheden. Geloven in God kan niet met rede verklaard worden maar is het daarom onredelijk? Heeft geloven te maken met het zoeken naar de zin van mijn leven of geeft geloven juist aan mijn leven zin? 

Mijn geloof in God is anders gekleurd dat toen ik kind, puber, jongvolwassene was. Als volwassene maak je een bewuste keuze om als christen te leven en doe je het niet omdat het moet. In het leven hebben we mooie momenten en droevige momenten. Ook in het geloofsleven kennen we ups en down.

Jezus’ boodschap van geloof, hoop en liefde in praktijk brengen is  een weg van lukken en mislukken, van vreugde en frustratie. Aan geloof moet blijvend gewerkt worden. Aan je inzet ook. Je kunt nooit zeggen ik ben volleerd in het geloof en nog minder ik ben een volmaakt christen.

Voor mij is het heel belangrijk dat ik mijn geloof kan delen met een gemeenschap van christenen. Geloven alleen hou je niet vol. Samenkomen om eucharistie te vieren is een moment waarin zowat alles samen komt: samen vieren, luisteren naar het woord van God, samen bidden, en telkens opnieuw herdenken dat Jezus zijn leven deelt.

Bidden is ook fundamenteel om met God verbonden te blijven. Door te bidden maak ik tijd voor God, kan ik mijn zorgen loslaten en toevertrouwen aan God.

In het bidden kan ik ook mijn dankbaarheid uitdrukken. Danken voor alles wat goed, mooi, liefdevol is. Danken voor de vreugde van mensen om mij heen. Danken voor de mooie momenten.

Waar is God ?

Niet alleen  ben ik  op zoek naar God, God is op zoek naar mij. God wil mij ontmoeten en vindt mij de moeite waard om met op met mij weg te gaan.

In het Oude Testament maakt God zijn naam aan Mozes bekend: ‘Ik ben die ik ben’, ‘Ik zal er zijn’; het gaat over een aanwezigheid. De meest nabije naam voor God heeft Jezus ons gegeven: God mogen we Vader noemen, meer nog, God is Liefde. Liefde is een groot woord en even ongrijpbaar als God: Liefde wordt maar zichtbaar waar goedheid, aandacht, nederigheid, rechtvaardigheid, vrede is tussen mensen.

Ik zou God omschrijven als een liefdevolle adem. Ik denk daarbij aan een beeld uit het scheppingsverhaal: God blies zijn levensadem in Adam.

Een tekstje van Toon Hermans sluit hier mooi bij aan: “Heer, ik ben het leven niet zelf, het leven leeft in mij, maar het is Uw adem, niet de mijne. Ik  adem U slechts in en uit. Laat mij dit elke dag overwegen, om U in deze gedachte dank te zeggen.”

Geloven in God  is een persoonlijke, vrije keuze. Je kunt maar in God geloven als je openstaat voor Hem, als je je laat raken. God ziet mij graag zoals ik ben met fouten en gebreken, ik mag vallen en twijfelen toch blijft het gevoel dat God er altijd is. Op momenten van verdriet, van tegenslag kan ik vertwijfeld vragen : Waarom God? Een enkel moment vraag ik zoals Jezus: God waarom hebt U mij verlaten? In alle woede en onmacht besef je dan dat je als mens geen uitweg kent. Dan komt de sterkte van je geloof weer boven en kan je enkel, zonder woorden je toe vertrouwen aan God. God kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor alle lijden. God is even kwetsbaar als wij, Hij wil het lijden niet. Hoe kan het lijden dan samen gaan met een goede liefhebbende God?

Etty Hillesum die gestorven in Auchwitz heeft het treffend verwoord:“Ik zal mij geen zorgen maken over de toekomst. Ik zal je helpen, God, dat je het niet in mij begeeft, maar ik kan van te voren nergens voor instaan. Maar dit ene wordt me steeds duidelijker: dat jij ons niet kunt helpen, maar dat wij jou moeten helpen en door dat laatste helpen wij onszelf. En dit is het enige wat we in deze tijd kunnen redden en ook het enige waar het op aan komt: een stukje van jou in onszelf, God. “

Jezus , Zoon van God

In de mens Jezus laat God zijn gezicht zien. Jezus toonde ons een God van liefde door zijn woorden en daden. Hij noemde God : Vader. Als wij ervan overtuigd zijn dat God ons graag ziet  zoals we zijn kunnen we anderen graag zien.  En in de andere mens moeten we proberen om God te zien.

Naast de boodschap van liefde is de verrijzenis van Jezus het hoogtepunt. Dat Jezus is verrezen betekent dat Jezus vandaag nog altijd mensen inspireert en bijeenbrengt rond zijn boodschap. Dat er nog altijd mensen zijn die het de moeite waard vinden om te geloven dat er betere wereld mogelijk wordt als we zelf de moed blijven hebben om eraan te werken. Dat kunnen we als mens niet alleen. Daarom worden worden we ook bezield en geïnspireerd door Gods geest.

Goddank !

Geloven maakt mijn leven dieper en rijker maar daarom niet altijd gemakkelijker. Geloven betekent voor mij: zien waar ik in mijn gezin, in mijn werk, in mijn sociale omgeving kan bijdragen tot een menswaardiger leven voor iedereen. Geloven geeft me de overtuiging  dat mijn mens zijn diep geworteld  en ontstaan is uit een Liefdevolle aanwezigheid die mij verder draagt in mijn leven. Daarvoor kan ik maar ontzettend dankbaar zijn.

“Wat wij diep in onszelf horen, die kleine stille zinnetjes: hou van de mensen, hou van álle mensen, zonder afstand, zonder verschil, in dit soort in onszelf opflakkerende zinnetjes is God. Zeker weten.”

Toon Hermans

Lieve O.