Nieuwe start voor kinderkoor De Muzeschuit

“If I cannot fly, let me sing!”*

In 1974 zag het kinderkoor De Muzeschuit het levenslicht. Lien Staelens en Michaël Vancraeynest hebben De Muzeschuit zo’n twintig jaar doorheen veilige wateren geleid en gaven onlangs de fakkel door aan Hanne Tratsaert en Louise-Marie Schollaert. Tijd voor een dubbelinterview.

“Als koppel zijn we met het kinderkoor begonnen in 2001, het jaar dat we huwden,” zo steekt Lien van wal. “Michaël was toen al een aantal jaren de vaste begeleider/pianist en leidde het koortje een tijd op z’n eentje. Om te spreken van een koor en om de nodige ‘klankkleur’ te bekomen moet je algauw toch een 12-tal zangertjes hebben. We waren in die tijd sterk afhankelijk van vriendjes en vriendinnetjes die elkaar aanmoedigden om te komen zingen, maar jaar na jaar kwamen er nieuwe kinderen bij en op een bepaald moment konden we toch een 40-tal koorleden verwelkomen. In die tijd repeteerden we letterlijk onder de kerktoren in de OLV Koninginkerk. In 2008 besloten we te verhuizen naar een repetitielokaal in de Kan. Dr. L. Colenstraat in ’t centrum, waar ook de Camerata repeteerde. Op die manier wilden we ook koorleden van buiten Mariakerke aantrekken en dit lukte aardig. De weg vanuit Bredene of de muziekschool richting koorlokaal leek gemakkelijk te overbruggen.”

Kippenvelmomenten

Over de vraag welke mooie herinneringen Lien en Michaël overhouden aan De Muzeschuit zijn ze het beiden eens. “Het project ‘MooN’ in het Kursaal in 2010 (een project waarbij via muziek en videokunst een ode werd gebracht aan de zee, met o.a. een compositie van Michaël voor 130 stemmen en orkest, n.v.d.r.), waar we met het kinderkoor het lied ‘Adiemus’ brachten. Dit was voor ons en voor de kinderen een unieke ervaring. Maar ook aan het jaarlijks lenteconcert of het concertje met de strijkersklas van het conservatorium hebben we goeie herinneringen. Tijdens het koorweekend in 2011 brachten we met de hele bende ons weekend door in het heuvelland, met heerlijke temperaturen en een fantastische sfeer. We houden er een mooie fotoreportage aan over.”

De Muzeschuit te gast in Plopsaland september 2006.

Emotionele beslissing

“Na 24 jaar voor een kinderkoor staan (Lien was ook al actief in Gullegem, haar thuisbasis, n.v.d.r.) is het batterijtje een beetje op. Ons (gezins)leven is er niet rustiger op geworden. Amélie loopt school in het secundair en Elias heeft meer ambitie als drummer dan als koorzanger. Het is niet alleen het paraat staan op vrijdagavond, maar ook de voorbereiding die wat tijd en energie vergt,” aldus een geëmotioneerde Lien. “Ik mag gerust zeggen dat het koortje een speciaal plaatsje heeft in mijn hart en dat we blij zijn dat we het in goede handen achterlaten. Louise-Marie heeft jarenlang in De Muzeschuit gezongen en toen ze muziek ging studeren dacht ik reeds intuïtief aan haar als opvolger als de tijd rijp zou zijn. Uiteraard moest ze hier ook zo over denken. Door haar opleiding en muzikale ervaring bezit ze het talent om er iets moois van te maken. Toen er sprake was van een samenwerking met Hanne, die ik ken als oud-leerling uit het Sint-Godelievecollege in Gistel waar ik les geef, was mijn vertrouwen in de twee dames bijzonder groot.” Lien maakt van de gelegenheid gebruik om hen nog wat goede raad mee te geven. “Blijf vooral jullie zelf! Probeer geen kopie te worden van wat wij gedaan hebben, wie weet is het tijd voor iets nieuws. Laat je wel inspireren door onze ervaring, durf fouten te maken en zie het als een goeie leerschool. Ik was zelf piepjong toen ik de uitdaging aanging en ik heb er geen spijt van,” besluit Lien.

Liefde voor muziek

Louise-Marie Schollaert studeert muziekpedagogie aan het Lemmensinstituut in Leuven. Naast hobo speelt ze accordeon en piano. Ondertussen volgt ze ook een cursus ‘begeleider in de circuskunsten’. “De liefde voor muziek heb ik van mijn familie meegekregen,” steekt ze van wal. Mijn grootouders (André Schollaert en Mia Cops, n.v.d.r.) hebben de Ter Duinenkantorij en De Muzeschuit opgericht. Mijn keuze voor de hobo heb ik te danken aan mijn tante die professioneel hoboïste is. Van thuis uit kreeg ik vooral de liefde voor verschillende muziekgenres mee. Als kind zong ik in het kinderkoor en later ook in het jeugdkoor. Muziek maakt gewoon een heel groot deel uit van mijn leven. Dit zou ik graag combineren met mijn andere passies zoals circus en dans om workshops te geven en educatieve voorstellingen te maken voor mensen die het moeilijk hebben.”

En nu zet ze dus ook de familietraditie verder als dirigente van De Muzeschuit. Dit doet ze samen met Hanne Tratsaert, die ook muziekpedagogie volgt. Haar ‘hoofdinstrument’ is zang, maar daarnaast speelt ze dwarsfluit en piano én danst ze bij volksdansgroep Hovelingen Vikingen. Hanne: “Als klein meisje kwamen we elk jaar naar de kerstconcerten van De Muzeschuit luisteren. Ik zong zelf ook in het SIGO-jeugdkoor en kwam zo in contact met dirigente Lien. Ik ben altijd gebeten geweest door muziek en zang. Het samen zingen en musiceren is supertof en schept ook echt een band.”

Duobaan

“Op een bepaald moment kwam Lien met de vraag of ik het niet zag zitten om het kinderkoor over te nemen,” gaat Louise-Marie verder. “Ik zag dit wel zitten en vond gelukkig in Hanne een soulmate. We zien dit als een mooie kans om de theorie van onze opleiding aan de praktijk te kunnen toetsen en extra ervaring op te doen. Als kersverse dirigenten willen ze samen met de jonge zangertjes nieuwe muzikale horizonten verkennen. We willen hen ook iets bijleren: de liefde voor zingen, samen leren musiceren, zelfvertrouwen scheppen, zichzelf artistiek leren uiten, vriendschapsbanden aanhalen.” Hanne vult aan: “We zullen afwisselend begeleiden (op de piano) en dirigeren. Wat we zullen zingen, zal voor een groot stuk mee bepaald worden door de kinderen. We gaan ook aan de slag met allerlei Orff-instrumentjes die we vonden in de repetitieruimte. Zo zal er afwisseling zijn tussen zingen en andere vormen van muziek maken en kunnen de kinderen zichzelf leren begeleiden.”

Drempel

We confronteren hen even met een kanttekening die Lien ons gaf rond het feit dat het de laatste jaren moeilijker werd om zangertjes te vinden. Een reden volgens haar is het overaanbod aan hobby’s voor de kinderen en het feit dat ze al menige uurtjes per week in de muziekschool doorbrengen. “Het is inderdaad moeilijk om kinderen te motiveren om te zingen,” aldus Louise-Marie en Hanne. “Er is een soort schaamte om te zingen voor een groep, ook bij leerkrachten in kleuter- en lagere scholen. Men is bang om ‘vals’ te zingen, bang om wat de anderen van hen zullen denken. Maar hier is absoluut geen reden toe. Het maakt echt niet uit hoe goed je kan zingen, als je er maar plezier aan beleeft. Zingen kan je altijd leren, zeker bij ons!”

Zingen in tijden van corona

Op 18 september start het kinderkoor terug op. Zingen in tijden van corona lijkt niet zo evident. “Voor kinderen onder de 12 jaar is dit niet zo’n probleem. Zij moeten zich niet houden aan de afstandsregels. Wie ouder is zal, evenals wij, een mondmasker moeten dragen en de nodige afstand nemen. Andere, gekende maatregelen zijn genomen en we vragen de ouders hun kinderen voorlopig aan de voordeur af te zetten, wij zullen hen naar boven begeleiden. We volgen de maatregelen op de voet, maar deze situatie mag niemand weerhouden om te komen zingen.”

“We zijn ons bewust van de link met de Duinenkerk en staan open om er af en toe te zingen”

Aan optreden denken ze momenteel nog niet, ze zitten pas in een opstartfase. Toch lonkt de kerstviering in de Duinenkerk en een kerst- of lenteconcertje. “Als de tijd rijp is zullen we zeker naar buiten treden, maar in eerste instantie willen we ons focussen op het bereiken van een bepaald niveau en een leuke groepssfeer,” aldus de vastberaden dames.

Eerste koorrepetitie
Het is duidelijk dat we hier te maken hebben met twee enthousiaste studenten die graag de liefde voor muziek willen doorgeven aan kinderen. Hun eigen mooie herinneringen aan het zingen in een koor zijn hun motivatie om zelf het dirigeerstokje in handen te nemen.

“Wie graag zingt onder de douche of wie altijd wel met een liedje in z’n hoofd zit, is welkom  op onze eerste koorrepetitie op vrijdag 18 september in het lokaal in de L. Colenstraat op de tweede verdieping. Iedereen vanaf het tweede leerjaar kan er vanaf dan elke vrijdagavond terecht van 19 tot 20 u. We leren je graag enkele zangtechnische vaardigheden aan in een leuk en ontspannend kader. Muzikale voorkennis is niet vereist, wel veel zangplezier. We staan te popelen om met jullie te zingen,” besluiten een enthousiaste Louise-Marie en Hanne.

Meer info via https://kinderkoormuzeschuit.weebly.com/

Dank aan Lien en Michaël voor hun jarenlange inzet voor De Muzeschuit en welkom aan Louise-Marie en Hanne, we duimen voor jullie!

(Johan Vervaeke)