Waar mensen naar mensen omzien, gebeurt God

Grondtoon met diaconaal tintje

Dit werkjaar wordt met het pastoraal thema ‘God gebeurt…’ stilgestaan bij één van de grote pijlers van kerk-zijn: de diaconie. Vaak beschouwd als het kleine broertje mogen we geenszins uit het oog verliezen dat diaconie minstens even belangrijk is als liturgie en verkondiging. Geloof kennen, geloof vieren én geloof beleven horen samen. Immers, geloof zonder goede werken is een dood geloof (Jak 2,17).

Diaconie betekent letterlijk: dienstbaarheid, dienst aan mensen, door christenen verricht uit liefde tot God, vooral in de context van zorg voor mensen die één of andere nood kennen.

Nu gebeurt er godzijdank zeer veel goeds door mensen die ons geloof niet delen. Maar de term diaconie wordt gebruikt voor inzet die, naar het voorbeeld van Jezus, geworteld is in een Bijbelse spiritualiteit, die gevoed wordt door gebed en liturgie en die samen gedragen wordt door een geloofsgemeenschap.

Oriëntatiefeest
Op het afgelopen online-Oriëntatiefeest was te horen dat wij ‘als geëngageerd christen de opdracht hebben vuur te brengen, zout te zijn in onze soms koele en verschraalde samenleving. Het is onze taak plaats te maken voor God zodat Hij kan en mag gebeuren met mensen voor mensen’. Voorts werd stilgestaan bij ons eigen engagement en hoe we als persoon of team het verschil kunnen maken. Vanuit het bisdom wil men alvast verder inzetten op het Bethlehemproject 2020. Daarin wordt het project 2020 (omarmen van vluchtelingen) en het Bethlehemproject (tijdelijke huisvesting voor mensen in nood) samengebracht.

God gebeurt
De slogan waarmee we in het volgend werkjaar aan de slag gaan, luidt dus kort en krachtig: God gebeurt. Hoe en waar God kan gebeuren in ons leven, in onze gezinnen, onze pastorale eenheid,  onze maatschappij blijkt op zoveel manieren.  We vermoeden dat Hij niet alleen aanwezig is, dat hij niet alleen gebeurt, wanneer wij samenkomen om te vieren, wanneer we over hem praten in de catechese maar heel zeker ook wanneer wij als mensen zorg dragen voor elkaar. We willen de diaconie weer in het hart van het geloof, in het hart van de Kerk plaatsen.

Bijbelse voeding
De Bijbel bevat een schat aan teksten die deze inzet kunnen inspireren. Eén van de sterkste Bijbelteksten die de diaconie van oudsher kunnen voeden is de parabel van de barmhartige Samaritaan. De vraag van de wetgeleerde ‘wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?’ gaat hier dan ook niet zozeer over het azen op een plekje in het hiernamaals, maar wel over de vraag wat hij moet doen om een kwaliteitsvol, gelukkig leven te leiden. Het antwoord dat hijzelf geeft, lijkt duidelijk: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw kracht en met heel uw verstand, en uw naast als uzelf’. Op de vraag: ‘Maar wie is dan mijn naaste?’ vertelt Jezus het verhaal van de barmhartige Samaritaan.

Inspiratie
In de parabel vallen twee dingen op. ‘Er was eens iemand die van Jeruzalem naar Jericho reisde’, bevat geen concrete aanwijzing van persoon. Er is sprake van een mens, een vreemdeling, een onbekende, iemand in nood. ‘Wie IS JE naaste’, is dus elke mens die recht heeft op zorg, ongeacht wat hem overkomt of tot welke ‘categorie’ of bevolkingsgroep hij/zij behoort. Een tweede insteek heeft het over de vraag: ‘van wie BEN JIJ de naaste?’. Met andere woorden: ben je bereid om van iemand in nood, om het even wie, naaste te worden? Je kan niet iedereen helpen, denken we weleens. Lopen we met een grote boog rond de mens die onze aandacht nodig heeft? Verstoppen we ons niet teveel achter wetjes en regeltjes en ontlopen we aldus onze ver-antwoord-elijkheid? Of is een overvolle agenda de reden dat we onze weg zomaar verder zetten? De parabel leert ons dat naaste worden begint met een gebeuren dat je niet zelf kiest maar dat je wel overrompelt. De Samaritaan, die op reis was, antwoordt, ongewild en ongepland en wel op een heel actieve manier. Dit Bijbelse verhaal kan voor ons een inspiratie zijn om dit jaar aan de slag te gaan. Regelmatig zullen we in deze editie van Kerk&leven wat dieper ingaan op de grondtoon en dit aan de hand van negen thema’s.

GOD GEBEURT…

…wanneer we zorg dragen voor zijn schepping
…als je pijn en verdriet deelt
…waar mensen naar mensen omzien
…waar iedereen welkom is
…als we de problemen structureel aanpakken
…waar we mensen kansen durven geven
…wanneer Hij bij ons is
…als je een tochtgenoot ontmoet
…Goddank

Warme oproep

Graag laten we ook jullie vanuit de geloofsgemeenschap de komende maanden aan het woord rond dit thema. Aan de hand van een aantal vraagjes doen we een oproep om jullie te laten horen. Hoe ervaar je God in je leven? Hoe laat jij God gebeuren in je leven? Hoe breng je God aanwezig in je leven en in je omgeving? Hoe ervaar jij dat God gebeurt in je leven? Hoe kunnen wij als geloofsgemeenschap God laten gebeuren in onze federatie, binnenkort pastorale eenheid? Hoe brengt de Kerk God aanwezig in het leven van mensen? Laat het ons via mail weten op parochieblad.mariakerke@gmail.com of bezorg het ons schriftelijk.

Bezinning

Het goede nieuws van God
gebeurt waar mensen
elkaar dragen,
elkaar naar Jezus toe dragen,
elkaar uit handen geven
en in Gods handen neerleggen.
Het goede nieuws van God gebeurt
waar mensen met Gods ogen kijken
en zien dat de lamme meer is dan zijn verlamdheid
en de zieke meer dan zijn ziekte.

Dat elke gebrokenheid
wortels heeft in het hart,
maar dat achter elke gebrokenheid
een kind van God te vinden is.
Het goede nieuws van God gebeurt
waar mensen Jezus’ woorden in de mond nemen,
de medemens ‘kind van God’ gaan noemen
en durven zeggen
dat het kwaad vergeven is.
Uitgerekend die vergeving
doet mensen opstaan
en gaan met de kracht van God.
(Carlos Desoete, In zijn Naam)